சகா 6

வயதாகிவிடும் என்றதுன் அச்சம்
வீணாகிப் போனதால்
ஊசித் தழும்புகள் நிறை
வயிறு தடவாது
போனதுன்கை
வயசி நரை கண்டு நிற்க
உன்னைச் சேரா வயோதிகம்
என் மேல் மட்டும் குவிகிறது.
திரை படர் கண்
நீரற்று காய்கிறது
கிறுக்கி கிறுக்கி கிறுக்கியாகும்
இவளை நோக்கி
உன் பற்களைக் காட்டாதே
நாளையும் வரும் காண்
இப்புலம்பல்
சேர்த்து வை உன் புன்சிரியை
கடனாகக் கூட
வேண்டலாமதை.

ஆம்

சிறுமீனுள்
புகுந்த
திமிங்கலமென
சிறு கவிதைகள்
பெரும் பொருள்
தந்து விடுகின்றன
சில சமயங்களில்.

---------------------------

இம் மனிதத் தோலுக்குள்
பாதி போரும்
பாதி அமைதியுமாய்
சபிக்கப்(வாழ்த்தப்) பட்டிருக்கிறேன்

அம்மை

சிறிது கன்னம் பருத்து
தன் அம்மை போல் தோற்றமிடும்
பெரியபாளையத்தவளையும்
வெக்காளித் தாயையும்
பூஜையறையில் மாட்டிவைத்து
மா...மா....வென்று
கொஞ்சுகிறாள்,கோபப்படுகிறாள் அவள்.
காலைகண் விழித்து உடன் காண
வாகாய் மாட்டிய
அம்மாவின் புகைப்படத்திலிருந்து
புன்சிரியுடன் கீழே விழுகிறது
மாலையிலிருந்து ஒரு மல்லிகைப்பூ.

பனிக்குல்லா

மென் பனி விழும் மாலையில் குப்பை வண்டியை தள்ளிக்கொண்டு வருகிறாள் பிரசவ விடுப்பு முடிந்து அவள் அருகிலேயே மூன்று மாத சிசுவை ஏந்தியபடி அவள் கணவன். இனிப்பக வாசலின் குப்பையை வாரும் அவள் அபூர்வமாய் எறியப்பட்ட நெகிழிப்பை ஒன்றை ஆவலுடன் தேர்ந்தெடுத்து சிசுவின் தலைக்கு குல்லாவாக்குகிறாள் உறக்கத்தில் சிரிக்கிறது மதலை தாளாது துளிர்க்கிறது கண்ணில் நீர்.

Edit

சகா 5

சகா
------------
பிரதிமை எனத் தெரிய ஒரு நொடி தான்
கூறிவிடத் தான் ஒரு சகாப்தம்.
அந் நொடி பற்றி
உயிர்த்தீ ஊழித்தீ வெம்புகிறது
கடந்து வந்த பாலங்களை
எரித்து விட்டோம்
முன் நோக்கவும் முடியாமல்
பின் செல்ல வழியில்லாமல்
இருக்கும் இருப்பை
வாழ்க்கை என்று கூறும்
உலகத்திற்கு
ஓரு smiley ஐ
அனுப்புவதைத் தவிர
வேறொன்றும் தெரியவில்லை
என் பிம்பமே சொல்
நீ என்னக் கூறப்போகிறாய்
நம்மை மறந்த வாழ்க்கையிடம்?
அதற்கு பதில் கூற
உன்னிடமும் கைவசம்
Smiley இருக்கும் தானே?